name

folgje ús

Facebook Twitter Google

 

Poezij

Bert de Vries - Fers2 nû. 5.13, 8 septimber 2019

Gûl – de myte fan de Wâlden

 

image Fers2

 

 

grûn poer de noarm fan t hammer sichte en skeppe folk

      strune oareman en ik yn fûleindich ljocht lâns beammewâl
      driuwt it hert ús bloed tsjok donkerread hast swart de boaiem yn
      op it moed en oer it praat fan oareman of ik falt gjin inkel skaad
 
fan Bijke deaskopt troch sûne jongens
fan kont en eagen fan sûne fammen mei sûne jongens op e taast folslein it paad bjuster
      mei flink de sokken deryn omraak dolle gleon frije frette heisterje en jeie
 
fan griemers yn e Ritskeloanebosk
fan fertinkings kommunisearje yn grûntoanen
      en kreas knibbelje yn t fek mei skjin sân foar God mem en de klinkerts
      de gerdynen leaver ta want yn de Heare en Jezus
 
fan haadmaster skriftgelearde hillich heech op e leider taaste nei hammer spiker
en in sitplak yn e himel
 
simmerdei in minne dei set ik sinneskyn teplak op oaremans gesicht
mar hy ferjit dat er flaters makket
      my twingt te flechtsjen troch sleatten hinne oan e leasken ta yn e drek
yn ûnderwâl en strewelleguod loarket ‘Tiger tiger’
      de skuld en ûnskuld fan dat bist mei ik lykwols leaver as dy fan oaremans en syn sûne
      folk
 
it boadskip komt mei’t yn e Wâlden in heilhiersoldaat fan de Heare
mei fûle swarte eagen omswalket swierbepakt syn wapen ûntskoattelet
asto him oansprekst wat freegje wolst
sa fier is it al hinne
 
hawar
myn fel myn fleis myn bonken
dêrefter driuwt dêr mids it hert krampich de lije stream tsjok bloed donkerread hast swart
sa sûn nei lichem geast en siele dat ik net mear gûl